สุดประทับใจ! หนุ่มเล่าเรื่องถุงพระราชทาน หายสงสัยทำไมต้องมีโต๊ะ และมาตอนกลางคืน ทรงใส่ใจทุกรายละเอียด

0

สุดประทับใจ! หนุ่มเล่าเรื่องถุงพระราชทาน ด้วยคำว่า”ประชาชนของท่าน” ท่านไม่ได้แบ่งว่าใครมีมากมีน้อย ทุกคนเท่ากัน –หายสงสัยทำไมต้องมีโต๊ะ และมาตอนกลางคืน ทรงใส่ใจทุกรายละเอียด


พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี
พระราชทานถุงพระราชทาน ผู้ได้รับผลกระทบจากโควิด19 โดยมีมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ศูนย์อำนวยการใหญ่จิตอาสาพระราชทาน ประชาชนจิตอาสา หน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน ร่วมช่วยกันบรรจุสิ่งของพระราชทาน และเชิญถุงพระราชทานให้แก่ประชาชนในพื้นที่กรุงเทพมหานคร

ในโลกออนไลน์ได้มีการส่งต่อข้อความมากกว่าพันครั้ง ของสมาชิกเฟสบุ๊คผู้ใช้ชื่อว่า “Varisorn Ditsaranont ” บอกเล่าถึงเรื่องราวสุดประทับใจ เมื่อรับมอบถุงยังชีพพระราชทาน ระบุว่าว่า…เล่าเรื่องถุงพระราชทาน…”

ก่อนหน้าที่จะรับของ ช่วงเวลาประมานบ่าย 3 มีตัวแทนชุมชนขับมอเตอร์ไซค์มาบอกตามบ้านว่าเวลา 6 โมงกว่าๆ ให้เอาโต๊ะออกมาตั้งรอ หาผ้าคลุมโต๊ะด้วย เพื่อรอรับถุงพระราชทาน รู้สึกตื่นเต้นและดีใจมาก! ทั้งที่สิ่งของเหล่านั้น ผมก็มีเตรียมพร้อมไว้ครบสำหรับทุกคนในบ้านอยู่แล้วอย่างพอเพียง แต่รู้สึกถึงได้ว่า… ท่านไม่ทอดทิ้งพวกเรา ขวัญและกำลังใจในเวลาเช่นนี้ สำคัญมาก!

แต่ผมก็ยังคงกังวลเกี่ยวกับโต๊ะและผ้าปู…..จะหายังไง และทำไมต้องใช้ พอถึงเวลามีรถทหาร จิตอาสาขับเข้ามาในซอย มาถึงทหารก็ยกของวางลงบนโต๊ะอย่างเร่งรีบ เรียงไปตามแต่ละบ้านที่มีโต๊ะตั้ง เหงื่อชุ่มตัว ผมรับของแล้วยกมือไหว้กล่าวขอบคุณ เห็นแล้วสงสารทหารผอมๆ ไม่กี่คน วิ่งแบกถุงแล้วถุงเล่าไปวางตามโต๊ะ ในชุมชนผมได้ประมาน 500 หลังคาเรือน นั่นหมายถึง ทห่รพวกนี้ต้องแบกถุงมาวางตามหน้าบ้านให้เสร็จ 500 ถุง ในเวลาไม่กี่ ชม. !!!

บ้านผมตั้งไว้ 2 โต๊ะ คือสองบ้าน บ้านน้าปฎิเสธไม่รับเพราะมีเพียงพออยู่แล้ว ผมรับอาสารับแทนเอง เพราะตั้งใจจะเอาสิ่งของข้างในไปให้คนเก็บขยะหน้าบ้าน และแจกคนที่ยังไม่ได้ต่อไป…

จิตอาสาแจ้งมาว่าช่วงเวลาทุ่มกว่าๆจะมีเจ้าหน้าที่มาทำการส่งมอบ ตอนที่ทหารเอาถุงมาวาง ผมลองยกดูถึงเข้าใจว่าเพราะทำไมต้องเอาโต๊ะมาวาง 5555 ^^”

ถุงพระราชทานแต่ละถุง วันนี้ลองเอามาชั่งแล้วหนักถุงละ 18โลกว่า!!!!! ทหารไม่สามารถแบกมา แล้วมารอบ้านที่ไม่พร้อมได้ ไม่สามารถกดกริ่งเรียก ในขณะที่แบกของหนักขนาดนั้นยืนรอได้ (ถุงพระราชทานเราจะไม่วางกับพื้นในที่สาธารณะครับ) จำนวนทหารและจิตอาสาที่มามีน้อยมาก ต้องหาอาสาสมัครในชุมชนเพิ่ม

การตั้งโต๊ะรอทิ้งไว้หน้าบ้านจึงเป็นการสะดวกสุด เราไม่ต้องนั่งเฝ้าว่าจะมาแจกเมื่อไหร่ ทหารมาถึงตอนไหน ก็สามารถเอาของวางลงตามโต๊ะที่ตั้งรอได้เลย เพราะมันหนักมากกก!!… ผู้หญิงบอบบาง คนแก่ ไม่สามารถอุ้มรับถุงนี้ไหว ผมว่าไอเดียนี้ดี!

ส่วนสาเหตุที่ต้องรอคนมามอบ ผมเข้าใจว่านั่นคือเพียงการส่งงานของเจ้าหน้าที่ แต่ละพื้นที่ที่ออกแจกจ่าย ต้องมีข้อมูลที่ถูกต้องว่าไปแจกที่ไหน? ชุมชนละกี่ชุด มีภาพการนำแจกทุกชุมชนที่ไป เพื่อสรุปงานในแต่ละวัน ส่งงานนาย (ใครจัดอิเว้นท์ ทำออร์กาไนซ์จะเข้าใจเป็นอย่างดี) พอถึงเวลารับมอบ จนท. จิตอาสาก็เดินมาพูดคุยทักทาย ส่งมอบถุงกันซักครึ่งซอยเมื่อได้ภาพก็กลับ บ้านอื่นๆก็ สามารถเอาถุงเก็บเข้าบ้านได้เลยไม่ต้องรอสะดวกดี ส่วนผ้าที่ปูจริงๆไม่จำเป็นมีก็ได้ไม่มีก็ได้ แค่ความสวยงาม ระหว่างที่รอกันก็จะได้เห็นภาพคนในซอยออกมานั่งหน้าบ้านตอนกลางคืนดูแปลกตาไปจากวันอื่นๆ คุยกันสนุกสนาน ทหารเลือกแจกสิ่งของกันตอนกลางคืนเพื่อสะดวกในการขนส่งและขนย้ายสิ่งของไม่รบกวนชีวิตประจำวันคนในชุมชนและท้องถนน ไม่มีความเอิกเกริกใด

สิ่งของข้างในครบสมบูรณ์สำหรับการยังชีพ ตามภาพ มีพร้อมสรรพ ทรงใส่ใจทุกรายละเอียดแม้กระทั่งทิชชู่และถุงขยะ! สิ่งที่ผมรู้สึกแปลกใจคือ จากสภาพชุมชนบ้านผมจริงๆแล้วไม่ต้องได้รับก็ได้ แต่คำว่า “ประชาชนของท่าน” ท่านไม่ได้แบ่งว่าใครมีมากมีน้อย ทุกคนเท่ากัน ท่านให้ทุกๆคนที่สามารถเข้าถึงได้ผมเชื่อว่าแต่ละบ้านแทบทุกบ้านจะค่อยๆทะยอยได้เหมือนกัน

สุดท้ายนี้ ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตส่งต่อ สิ่งของเครื่องใช้จำเป็นเหล่านี้ให้ผู้ที่ขาดแคลนต่อไป ส่วนถุงผมขอเก็บไว้เป็นที่ระลึก ไว้เป็นสิ่งเตือนใจในการทำความดีต่อไป

ขอพระองค์ทรงพระเจริญครับ

เล่าเรื่องถุงพระราชทาน…ก่อนหน้าที่จะรับของ ช่วงเวลาประมานบ่าย 3 มีตัวแทนชุมชนขับมอเตอร์ไซค์มาบอกตามบ้านว่าเวลา 6…

Posted by Varisorn Ditsaranont on Thursday, April 16, 2020