ค้านจับตัวเพนกวิน เยาวชนปลดแอกแถลงการณ์ปลุกระดมแนวร่วมชุมนุมใหญ่ 16 ส.ค.

0

จากที่ นายพริษฐ์ ชิวารักษ์ หรือ เพนกวิน นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และแกนนำเยาวชนปลดแอก ซึ่งถูกแจ้งความเอาผิดในข้อหาตามมาตรา 116 โดยถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าควบคุมตัวแล้วนั้น

ต่อมา กลุ่มเยาวชนปลดแอก ออกแถลงการณ์ เรื่อง การจับกุมเยาวชนและประชาชนจากการชุมนุมเพื่อเรียกร้องทางการเมือง โดยมีเนื้อหาระบุว่า สืบเนื่องจากการชุมนุมของเยาวชนปลดแอก เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2563 มีเอกสารหลุดออกมาว่า อาจมีถึง 31 คนที่ถูกออกหมายจับ กว่าครึ่งเป็นเพียงแค่เยาวชน หนึ่งในนั้นคือ “พริษฐ์ ชิวารักษ์” หรือเพนกวินที่เพิ่งถูกควบคุมตัวเมื่อช่วงเย็นของวันนี้ (14 สิงหาคม) และถูกส่งตัวยังสถานีตำรวจนครบาลสำราญราฎษร์

เยาวชนปลดแอกขอยืนยันในข้อเรียกร้องที่เราได้ประกาศไปนั่นคือ “หยุดคุกคามประชาชน” การแสดงออกทางการเมืองอย่างสันติไม่ใช่อาชญากรรม ไม่มีใครจะต้องถูกจับกุมเพียงเพราะเรียกร้องอนาคตที่ดีกว่า หยุดส่งต่อสังคมที่มืดมิด หยุดเล่นละครเบื้องหน้าบอกว่ารับฟัง แต่เบื้องหลังกลับดำเนินคดีโดยเป็นการปิดปากทางอ้อม

เราจะอยู่กันแบบนี้จริง ๆ หรือ นี่ไม่อาจเป็นทางออกในการแก้ปัญหาของสังคมไทยที่เรากำลังพบเจอ หากใครกำลังทนไม่ไหวกับการคุกคามประชาชนแบบรายวัน โปรดออกมาร่วมกับ คณะประชาชนปลดแอก ในวันที่ 16 สิงหาคมนี้ เวลา 15:00 ถึง 21:00 น. เพื่อเรียกร้องไปยังผู้มีอำนาจถึง 3 ข้อเรียกร้องคือ

1. รัฐบาลต้อง “หยุดคุกคามประชาชน” ที่ออกมาใช้สิทธิและเสรีภาพตามหลักการประชาธิปไตย

2. รัฐบาลต้อง “ร่างรัฐธรรมนูญใหม่” ที่มาจากเจตจำนงของประชาชน เพื่อประโยชน์แก่สาธารณชนอย่างแท้จริง

3. รัฐบาลต้อง “ยุบสภา” เพื่อเป็นการเปิดทางให้ประชาชนสามารถแสดงเจตจำนงในการเลือกผู้แทนของตนได้อีกครั้ง

บนหลักของ 2 จุดยืน คือ

1.ต้องไม่มีการทำรัฐประหาร 2.ต้องไม่มีการจัดตั้งรัฐบาลแห่งชาติ และอีก 1 ความฝัน ที่คณะประชาชนปลดแอกหวังให้เกิดขึ้นในประเทศไทยคือ การมี “ระบอบประชาธิปไตยที่มีพระมหากษัตริย์อยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญ” อย่างแท้จริง ซึ่งความฝันนี้มิใช่ความฝันอันเลื่อนลอย แต่สามารถเกิดขึ้นจริงได้ตามกระบวนการรัฐธรรมนูญในระบอบประชาธิปไตยที่ประชาชนเป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตยอย่างแท้จริง

จะไม่มีใครต้องเดินอย่างโดดเดี่ยว ออกมาร่วมกันเพื่อสร้างแสงสว่างให้เกิดขึ้นในยามที่ประเทศกำลังมืดมน และเราจะไม่ทนกับความอยุติธรรม ไม่มีอำนาจใดค้ำฟ้า และจะไม่มีสิ่งใดใหญ่เกินกว่า เสียงของ “ประชาชน”