อัษฎางค์เผยกวาดเรียบตู้ปันสุข สะท้อนระบบการศึกษาล้มเหลว จี้ปฏิรูปใหม่ ต้องปลูกจิตสำนึก อย่าคิดแต่เล่นเกมการเมือง

0

อัษฎางค์เผยกวาดเรียบตู้ปันสุข สะท้อนระบบการศึกษาล้มเหลว จี้ยกเครื่องใหม่ทั้งระบบ ปลูกจิตสำนึก อย่าคิดแต่เล่นเกมการเมือง ต้องพัฒนาคน-สังคม-ชาติด้วย

อีกหนึ่งโครงการดีๆ ที่กำลังเป็นกระแสเกิดขึ้นทั่วทุกภูมิภาคของไทยนั้นก็คือ โครงการ “ตู้ปันสุข” น้ำใจคนไทย  ที่เติมความสุขให้ผู้ยากยามวิกฤติ ซึ่งหากท่านใดมีน้ำใจ และกำลังทุนทรัพย์เหลือพอที่จะแบ่งปันก็จะนำสิ่งของ ข้าวสาร อาหารแห้ง ของจำเป็นมาใส่ไว้ในตู้ และส่วนผู้ที่เดือดร้อนก็มาเปิดตู้หยิบของนั้นไปที่จำเป็น เพื่อสู้ภัยโควิด-19ไปด้วยกัน แต่ก็มีอีกกลุ่มคนจำนวนหนึ่ง ที่ไม่รักษากฎกติกา หยิบกวาดข้าวของไปจนหมดตู้ไม่เหลือให้คนอื่นดังที่ปรากฏข่าวก่อนหน้านี้

ขระเดียวกันทางด้าน นายอัษฎางค์ ยมนาค นักประวัติศาสตร์ ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับกรณีดังกล่าว ระบุว่า.. จิตสำนึก” จนหรือรวย ไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่สำคัญที่จิตสำนึก

ผมไม่อยากโทษชาวบ้าน แต่อยากโทษระบบการศึกษา ซึ่งต้องปลูกฝังกันตั้งแต่เล็กๆ และต้องใช้เวลาในการอบรม ต้องใช้เวลาในการให้การศึกษา ระบบการศึกษาของไทย ที่ต้องยกเครื่องใหม่ทั้งหมด สังคมวุ่นวาย แตกอยาก ไม่รู้ผิดรู้ชอบ ไม่รู้ว่าอะไรควรไม่ควร ไม่รู้ว่าใครจริงใจใครหลอกลวง ไม่รู้อะไรผิดอะไรถูก ไม่รู้ว่าใครดีใครชั่ว ก็เพราะระบบการศึกษามันล้มเหลว สังคมฝรั่งศิวิไลน์ยังไงรู้มั้ย ผมขอยกตัวอย่างให้ดู

สมัยผมเรียนหนังสือใหม่ๆ ที่ออสเตรเลีย เคยทำงานร้านอาหารฝรั่ง ที่เจ้าของร้านเป็นคนออสซี่ ต่อมาขายร้านให้กับคนมาเลย์กับเวียดนามที่มีสัญชาติออสซี่ เจ้าของร้านคนใหม่จ่ายค่าจ้างพนักงานเป็นเงินสด ที่ฝรั่งเรียกว่า cash in hand ซึ่งมันหมายถึง การไม่ต้องเสียภาษี เด็กเอเชียทุกคนไม่รู้สึกอะไร แต่เด็กฝรั่งออสซี่ทนไม่ได้ ต้องไปขอกว่าเจ้าของร้านว่า ฉันอึดอัดไม่สบายใจ ฉันของจ่ายภาษีจากเงินเดือนที่เป็นรายได้ของฉันนะ รัฐบาลเก็บภาษีได้มากมายเต็มเม็ดเต็มหน่วย เพราะประชาชนมีจิตสำนึกในการจ่ายภาษี พอถึงวิกฤตโควิดแบบนี้ รัฐบาลก็มีเงินมากพอสำหรับเยียวยาบรรเทาทุกให้ประชาชนได้สบายๆ นี่คือ สิ่งที่เรียกว่า “จิตสำนึก” ที่ระบบการศึกษาไทยไม่เคยสอน

ตอนลูกชายผมยังตัวเล็กๆ เรียนประถม 1 ประถม 2 อยากเล่นเกมส์ ผมบอกลูกว่า แผ่นแท้ราคาเป็นร้อยดอลลาร์ เดี๋ยวซื้อแผ่นก๊อปที่ร้านไทยในไทยทาวน์ให้ แผ่นละไม่กี่ดอลล์ ลูกชายอายุ 7/8 ขวบ บอกว่า ถ้าเราซื้อแต่แผ่นผี แล้วผู้ผลิตเกมส์ จะมีรายได้จากไหน ไปพัฒนาเกมส์ใหม่ๆ ให้เราเล่นต่อไป นี่คือ สิ่งที่เรียกว่า “จิตสำนึก” ที่ระบบการศึกษาไทยไม่เคยสอน

ตอนลูกตัวเล็กๆ อีกเหมือนกัน เปิดหนังให้ลูกดู ก่อนจะดู ลูกจับกล่องมาเช็ดว่า หนังติดเรทอะไร ถ้าไม่ใช่เรา G ที่เด็กดูได้ เค้าจะไม่ยอมดูเลย เค้ารับผิดชอบต่อตัวเอง โดยไม่ต้องคอยควบคุมเลย นี่คือ สิ่งที่เรียกว่า “จิตสำนึก” ที่ระบบการศึกษาไทยไม่เคยสอน ร้านกาแฟในเมืองฝรั่ง บางร้านมีคนไปซื้อกาแฟ แล้วจ่ายเงินเกินเอาไว้ 2/3 แก้ว เผื่อคนที่ไม่มีเงิน จะได้มากินฟรี เจ้าของร้านก็มีจิตสำนึก ไม่อมเงินบริจาคนั้น คนจนไม่มีเงิน ก็มากินแก้วเดียว แล้ววันหลังก็ค่อยมากินใหม่ นี่คือ สิ่งที่เรียกว่า “จิตสำนึก”ที่ระบบการศึกษาไทยไม่เคยสอน

ตู้ปันสุขในเมืองไทย ก็ได้รัยแรงบันดาลใจมาจากเมืองฝรั่ง ที่คนมีก็แบ่งปัน ส่วนคนไม่มี ก็หยิบเท่าที่ตัวเองกิน แล้ววันหลังก็ค่อยมาหยิบไปกิน เท่าที่ตัวเองกิน แต่คนไทย เห็นของฟรี ใครเห็นก่อนก็รวบเอาไปเป็นของตัวเองหมด โดยไม่คิดถึง แบ่งปันไว้เผื่อเพื่อนมนุษย์คนอื่น ที่มีชีวิตลำบากเหมือนตนเอง ที่มีจำนวนอีกมากมาย นี่คือ สิ่งที่เรียกว่า “จิตสำนึก” ที่ระบบการศึกษาไทยไม่เคยสอน

ระบบการศึกษาของไทย ที่ต้องยกเครื่องใหม่ทั้งหมด ผู้แทนผู้ทน อย่าคิดแต่เล่นเกมส์การเมืองแลบเอาเป็นเอาตายอยู่ตลอดเวลา คิดพัฒนาคน พัฒนาสังคม พัฒนาประเทศชาติด้วย

“จิตสำนึก”จนหรือรวย…

Posted by อัษฎางค์ ยมนาค on Monday, May 11, 2020